Standard rasy Maine Coon wg Międzynarodowej Federacji Felinologicznej FIFe

Maine Coon jest naturalną rasą kotów domowych o przyjacielskim charakterze wywodzącą się od kotów pracujących na farmach Ameryki Północnej.

Wygląd zewnętrzny. Kot rasy Maine Coon, to duży kot z kanciastym układem głowy, dużymi uszami, szeroką klatką piersiową, mocnym kośćcem, z długim, silnie umięśnionym prostokątnym ciałem i długim puszystym ogonem. Wyrobione mięśnie i gęstość futra dają wrażenie siły i energii.

Wielkość. Maine Coon jest rasą dużą.

Głowa. Maine Coon ma głowę o średniej wielkości, o kanciastym kształcie. Profil powinien być lekko wklęsły, a czoło łagodnie wygięte. Kości policzkowe wysoko położone i wystające. Twarz i nos średniej długości z wyraźnie kwadratową kufą (pyszczkiem). Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od kufy do kości policzkowych. Broda mocna, w jednej linii pionowej z nosem i górną wargą. Uszy duże, szerokie u nasady, umiarkowanie szpiczaste. Pożądane są "rysie" pędzelki. Pędzelki włosów w uszach rozciągają się poza zewnętrzne krańce uszu. Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Powinny być rozstawione na szerokośc ucha. Szerokość zwiększa się u starszych kotów. Oczy duże i szeroko osadzone. Lekko owalne, ale nie migdałowe. Kiedy są szeroko otwarte, wyglądają jak okrągłe. Osadzenie trochę skośne w stosunku do zewnętrznej nasady ucha. Wszystkie kolory dozwolone. Nie ma żadnej relacji między kolorem oczu a futra. Pożądana czysta barwa oka.

Korpus. Ciało powinno być długie, o silnej budowie kośćca, silnie umięśnione o szerokiej klatce piersiowej. Wszystkie części ciała proporcjonalne, tworzą wrażenie prostokąta. Nogi silne, średniej długości, tworzą z ciałem prostokąt. Poduszeczki duże, okrągłe z mocnymi pędzelkami między palcami. Ogon przynajmniej tak długi jak ciało od kości ramieniowej do nasady ogona. Szeroki przy nasadzie, zwężający się ku czubkowi, z pełnym powiewającym włosem. Włos na ogonie jest długi i zawsze powiewa.

Futro/sierść. Przystosowana na każdą pogodę. Gęsta i krótka na głowie, ramionach i nogach, stopniowo wydłużająca się na plecach i bokach, na tylnych nogach przechodząca w długie i kosmate portki i kosmaty brzuch. Pożądana jest kryza. Faktura jedwabista. Futro jest gładko opadające. Podszerstek miękki i delikatny, przykryty szorstkim, gładkim wlosem okrywowym. Wszystkie kolory są dopuszczone z wyjątkiem oznaczeń syjamskich, kolorów: czekoladowego, cynamonowego, lila, beżowego i oznaczeń burmańskich. Dopuszczalna jest każda ilość koloru białego.

Kondycja. Kot rasy Maine Coon powinien być zawsze w dobrej kondycji.

Dodatkowe informacje, które należy uwzględniać przy ocenie kotów rasy Maine Coon:

- większą wagę należy przywiązywać do typu kota niż do jego barwy,
- bardzo powolne dojrzewanie kotów tej rasy powinno być brane pod uwagę,
- dorosłe kocury mogą mieć większą i szerszą głowę niż kotki,
- kotki są proporcjonalnie mniejsze niż kocury; należy uwzględniać znaczne różnice w rozmiarach,
- długość futra i gęstość podszerstka są zróżnicowane w zależności od pory roku.

Skala punktowa używana do oceny kotów rasy Maine Coon

Standard FIFe obowiązuje od 01.01.2000. Tłumaczenie w części za: Magazyn Kot Vol. 1(5) 2006.

Zobacz również:

O rasie Maine Coon w Wikipedii link

DALSZA CZĘŚĆ STRONY JEST JESZCZE W BUDOWIE

W tej sekcji znajdą się jeszcze podstrony nt.

• grupy kolorystyczne
• zdjęcia z Maine Coon Heritage (Paw Peds)